YÜZEY ARAŞTIRMASI (İng. Survey): Arkeolojik veri toplamanın temel yöntemlerinden birisidir. Yüzey araştırmasında geniş bölgeler taranabilir. Yüzey araştırması, bir grup arkeoloğun, seçilen bir alanda, sistematik bir şekilde yürüyerek toprağın üstündeki kalıntıları gözlemlemesi ve ve kaydetmesi ile gerçekleşir. Bu kalıntılar sürülmüş tarlalarda göze çarpan seramik parçaları, halen ayakta duran mimari kalıntılar, ya da bir mağaradaki duvar resimleri olabilir.
"seramik" için Arama Sonuçları
Seramik Dönemi
1
SERAMİK DÖNEMİ: Arkeologlar tarafından çanak-çömlek üslûplarına dayanarak tarihlendirilen dönemlere verilen ad.
Orta Minoa
1
ORTA MİNOA: Girit kültüründe, Kabaca ‘Mısır Orta Krallık Dönemi’ne denk düşen, M.Ö. 2000 ile M.Ö. 1650 yılları arasındaki seramik dönemi ‘ne verilen ad.
Orta Helladik
1
ORTA HELLADİK: Yunanistan anakarasında yaklaşık olarak M.Ö. 2000 ile M.Ö.1650 yılları arasındaki seramik dönemi‘ne verilen ad.
Minoa Seramik Dönemi
1
MİNOA SERAMİK DÖNEMİ: Arthur Evans’ın Girit’in efsanevi kralı Minos’tan türettiği ve Yunanca konuşanların gelişinden önce Girit’te mevcut olan kültür ile yine Evans tarafından saptanan üç seramik dönemi için kullanılan ad.
Keramik
1
KERAMİK (Seramik): Erken Neolitik Çağ’da, M.Ö. VII. bin yılın başlarında insanoğlunun doğada rahatlıkla ve bolca bulunan kilin özelliklerini keşfetmesi ve bununla yaptığı çanak-çömlekler kültürel yaşamda çok önemli değişikliklere yol açmıştır. Bu nedenle Neolitik Çağ, Akeramik (Seramiksiz, Çanak-Çömleksiz) Neolitik Çağ ve Çanak-Çömlekli Neolitik Çağ olmak üzere bölümlere ayrılır.
Helladik
1
HELLADİK: Yunanistan anakarasında üç seramik dönemine verilen ad. Kabaca Girit’teki Minoa Seramik Dönemi ile aynıdır.
Geç Minoa
1
GEÇ MİNOA: Girit’te yaklaşık olarak M.Ö. 1650 ile M.Ö. 1450 yılları arasındaki ‘Seramik Dönemi‘ne verilen ad. Bu dönemde Girit Adası Yunanlıların egemenliği altına girmiştir.
Erken Minoa
1
ERKEN MİNOA: Girit’te yaklaşık olarak M.Ö. 3000-2000 yılları arasındaki Erken Tunç Çağı seramik dönemi‘ne verilen ad.
Erken Helladik
1
ERKEN HELLADİK: Erken Tunç Çağı’nda, yaklaşık olarak M.Ö. 2900-2000 yılları arasında, Yunanistan anakarasında uygulanan seramik dönemi‘ne verilen ad.
Buluntu
1
BULUNTU: Arkeolojik kazılardan elde edilen insan elinden çıkma (İng. Artifact) taşınabilir eşyalara verilen isimdir. Seramik parçaları, heykeller, metal eşyalar buluntulara örnektir.
Arkeometri
1
ARKEOMETRİ: Fizik, kimya, biyoloji, botanik, zooloji ve jeofizik gibi bilimlerin, arkeolojik alanlarda gerçekleştirilen uygulamalarına verilen addır. Örneğin, metal buluntulardan alınan örneklerin elektron mikroskopla incelenerek yapım tekniklerinin araştırılması, seramiklerin kesitlerinin alınıp, kullanılan kilin yatağının belirlenmesi, seramik kaplarda buluna mikroskopik miktardaki yemek kalıntılarının analiz edilip tanımlanması arkeometri biliminin işidir. Organik buluntuların tarihlendirilmesi için başvurulan ‘Karbon 14′ tarihleme yöntemi de arkeometrinin en önemli uygulamalarından biridir.