Arkeoloji Sözlüğü

THYMELE: Antik Çağ tiyatrolarında sunağa verilen ad.

PROSKENION: Bir tiyatroda sahne yapısının cavea‘ya doğru ileriye taştığı bölüm. Klasik Dönem sonrasında sahne işlevi görmüştür.

PARASKENION: Hellen tiyatrosonda sahnenin iki yanındaki kanatlara verilen ad.

PARADOS: Bir tiyatroda sahne yapısı ile izleyicilerin oturduğu bölümün ortasında yeralan yan girişlerden her birine verilen ad.

ORKHESTRA: Bir tiyatroda sahne yapısı ile izleyicilerin oturduğu bölümün arkasında kalan, koro için ayrılmış dans alanlarına verilen ad.

DIAZOMA: Eski Yunanistan’da tiyatrolarda cavea‘yı yatay olarak parçalara ayıran geçitlere verilen ad.

CUNEUS: Bir tiyatroda cavea’nın merdivenlerle bölünmesi sonucu ortaya çıkan üçgen biçimli alanlardan herbirine verilen ad.

CAVEA: Bir tiyatroda izleyicilerin oturduğu kademeli bölüme verilen ad. Genellikle yamaçlara yaslanan cavea’ların biçimi, ilke olarak yarım yuvarlaktı. Ancak M.Ö. IV. yüzyıldan sonra, kimi tiyatrolarda cavea, tepeden Analemma ‘ya doğru genişletilerek elip biçimini almıştır. Cavea, topografik özelliklere göre değişen, ancak genelde 26-27 derece olan bir açı yapardı. Düzlük alanlarda ise bu açı 10 dereceye inerdi. Cavea eğiminin araziye oranı 1 / 2:26.6′dır.

BEMA: Tiyatroda sahnenin önündeki platforma verilen ad.

ANALEMMA: Bir tiyatroda cavea‘yı iki yandan sınırlayan istinat (=destek) duvarına verilen ad.